uzun zaman geçmiş yazmayalı. neler neler geçti başımdan. açsam içimi dökülüp saçılacak bir oraya bir buraya. annem diyor en iyisi yırtıp göğsünün içini ,acını bir anda ortaya çıkarmak. açılan pandoranın kutusu gibi o da uçuşur gider. ağırlaşanlar yere çakılır ama gider. bunu yapacak gücüm yok dedim. bir anda içimi açıp saçıp dökecek. her gün yavaş yavaş atsam dışarı acımı. evde kalıp kokan çöpler gibi bu kez de içimi çürütür gerçi.
aşk hayatım tepetaklak oldu. iş hayatımda güzel gelişmeler oldu. benim kendime güvenim geldi. güzel ilerlemeler kaydettim.
ben zor şeyler yaşadım. ailem bana destek oldu. babamla sorunlarım çözüldü.
garipti. yaşamın birazı yakılıp yıkılırken bir kısmının yeşillenip çiçeklenmesi.
Yazınızı görür görmez geldim:) Yorumlarınızla ve yazılarınızla aklımda olan yazarlardansınız ve sizden haber almak çok güzel. Acı çok tazeyken birden ortaya dökülmüyor. Ama belki zamanla içinizde demlenir ve yumuşayan kısımlardan anlatmak istersiniz... Her şeye rağmen hayatınızın başka alanlarında çiçekler açması, desteğinizin olması ne güzel... Umarım hayatınızda size iyi gelen sevgiler, insanlar çok olsun :)
YanıtlaSilgüzel temenniniz için teşekkür ederim. bende sizi severek okuyordum kaybolmadan önce. yaşam böyle bazı rüzgarlar dallarımızı kırıyor, bazısı yeni tohumlar ekiyor herhalde.
SilYazı paylaştığını gördüğüm an sevdiğim birini karşımda bulmuşum gibi sevindim Nil. Hayatındaki güzel gelişmelere de çok sevindim. Nahoş gelişmeler içinse... annen haklı sanırım. Ben de annenin söylediği yolu deneyeceğim. Zamanla bir şey oluyor değil mi? Zaman bir şeyler yapıyor ve biz de şaşkınlıkla yaşıyoruz. Ya da şaşırmadan yaşıyoruz, neyse ne. Çok boş bırakma buraları. Sen özlediğim bir blogçusun. :)
YanıtlaSilben de hem seni hem buraları özledim ilkay. toparlancağım inşallah
Sil