Bugün hava sabahtan çok kapalıydı afattan mesaj gelince baya korkmuştum. Ama öylesine güzel açtı ki. Bende yolumu uzattım. Genelde bu yol çok tenha olurdu kullanmaya korkardım. Ama cumartesi olunca halı sahada çocuklar eğitim alıyordu. Öylesine cıvıl cıvıldı ki. Başka bir evren gibiydi. Bir de ağaçların yaprakları sararıp dökülmeye başlayınca öyle sanatsal gözüküyordu ki. Aklıma Monet'in The Studio Boat 2 'su geldi. Monet'in aynı manzarayı bambaşka koşullar altında fotoğraflamasını öylesine çok seviyorum ki.
Dersim bitince kızlarla buluşurum diye düşünmüştüm ki buluşma planımızın ertelendiğini öğrendim. Yanıma kitaplarımı da almıştım bir yerde oturup biraz vakit geçirebilirdim ama sosyal pilim bitmişti ve hemen eve gitmek istedim. Fakat kendi kendime karar aldım. Her gün en az yarım saat temiz havada vakit geçireceğim. Cumartesi günler tembellik günlerim oluyor. Okuyasım, ders çalışasım gelmedi. Kuaföre gittim saçlarımı kestirdim. Oh bir rahatladım anlatamam. Herkes uzun saçı yakıştırsa da ben sevmiyorum uzun saç şöyle kulaklarımın altında olsa yeter bana. Akşam Rıcardo Pıglıa'nın Yok Şehir kitabının 2. kısmını okudum. 3. kısım kısacık onu pazar gününe sakladım. Bu yıl okuma hedefimde daha çok yerli eser okumak vardı. Atilla Şenkon'un öykü kitabı olan Her Gün Perşembe Olsa'ya başladım. Temizlik yaparken Barış Özcan'ın 111Hz Doğaya adapte olmak bölümünü dinledim. Çok seviyorum kendisini.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder